เหนื่อย..หน่อยนะ กระแสโควิด ระบาดในรอบนี้หนักหนาสาหัสมาก ไม่รู้จะเรียกว่าซีซั่นไหน เพราะมันลากยาวมาหลายเดือนแล้ว ฉันมาสังเกตุการณ์และเก็บภาพที่จุดตรวจ เห็นพวกเธอก็คงยังก้มหน้าก้มตาทำงานกันอย่างหนัก เมื่อฉันส่องกล้องเข้าไป ฉันรู้สึกและรับรู้ทุกสิ่งอย่างที่ประเดประดังเข้ามา ลำบาก อันตราย และทรหดอดทน มันเจ็บลึกในหัวใจ.. ฉันรู้สึกได้ ถึงสายตาอันเหนื่อยล้าในตู้เล็กๆบนจุดตรวจหาเชื้อโควิด ตั้งแต่เช้ายันค่ำ ที่พวกเธอ สอดสองมือออกมา จากรูเล็กๆเพื่อความหาเชื้อในรูจมูก ไม่ต้องบอกก็รับรู้ได้ว่าสองแขนอันเหนื่อยล้า และการนั่งอยู่ตรงนี้ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมามันโหดร้ายแค่ไหน ฉันมองไปที่เต้นท์ รอคิวตรวจ ผู้คนยังคงนั่งรอเต็มเต้นท์เลย วันนี้ ไม่รู้ว่าพวกเธอจะเสร็จสิ้นภาระกิจถึงกี่โมง … ฉันได้แต่ยิ้มแห้งๆภายใต้หน้ากากเพื่อให้กำลังใจแก่เธอ และอยากให้เธอได้รับรู้ ได้แต่กดชัตเตอร์เบาๆ แล้วเดินจากมา
